جستجو:  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

کد خبر : 9928 زمان مخابره: 12 دي 1393 -- 19:32:02 | تعداد بازدید: 388 نسخه چاپی

قطعه شعری از تائب اوزی به گویش بستک و اوز

سروده شده ۱۷۰ سال پیش شیخ محمد صالح بن عبدالرحمن بن علی بن ابراهیم بن حاجی بن محمد معروف به شیخ محمد صالح فارسی و متخلص به تائب اوزی در اوز لارستان واقع در استان فارس متولد گردید. تاریخ تولد او با توجه به قباله های قدیمی به ظن قوی ربیع الاول 1229 هجری قمری بوده است. در سال 1285 هجری قمری وقتی که پنجاه و شش ساله بود به قصد هند و دیدار با شاه عبدالغنی دهلوی و دیگر عارفان و صوفیان هند از دهتل خارج شد. ولی چون در هند به مقصود نرسید ، یک سال بعد به مکه رفت. در آنجا با محمد مظهر مجددی که قطب و مرشد صوفیان نقشبندی در آن عصر بود و تائب او را از قبل می شناخت ، انس و الفتی خاص گرفت. تائب احتمالاً تا سال 1294 هجری قمری در حجاز ماند و در این سال در سفری که از مکه به مدینه می رفت ، در منطقه رابغ در 180 کیلومتری شمال غربی مکه و به سن شصت و پنج سالگی در گذشت و همانجا به خاک سپرده شد. تائب عاشقی بود شیدا و شیدایی بود زنده دل و دل سوخته ایی بود که در راه دوست و مقصود خود گام بر می داشت و از اینکه اینگونه است شاد بود. شعر او تابلویی پر نقش و زمینی پر گل است که مانند بهار سرزمین لارستان ، رنگارنگ و چشم نواز است. قطعه شعری که در پی می آید تنها شعر گویشی باقی مانده از تائب است . تائب چون مدتها در ده تل منطقه گوده بستک اقامت داشته است این شعر را به گویش بستکی و اوزی سروده است . البته تنها دوبیت آخر آن به گویش اوزی و مابقی بستکی است .
 

مه طلعتان بستکی

 

 یَگ رُز اُز بهر ی تماشا رفتُم اَ سیل ِ بهار

 دلبری اُم دی میان ِ  گُل هزار و لَه لَزار

Yag roz oz bahre  tamāŝā raftom a seyle  bahār

Delbari om di meyāne gol hazāro lahlazār

ابروُش ماه ِ شبِ اول لبُش عناب ِ تر

چشم ِ مستُش دل شَبو از بَس ک ِ شَم ره دِن خمار

Abrooyoŝ māhe ŝabe av-val  laboŝ  a?nabe tar

Ĉaŝme mastoŝ del ŝaboo az bas ke ŝam rah den xomār

 تا ک ِ مُش واکت بَ چَش بنیاد رفتَش کِ اُ دُو

 مثل ِآهو ک ِ رَموخ ِ وَخت ِ اُش دی میرشکار

Tā ke moŝ vākat ba ĉaŝ ; bonyāde raftaŝ ke o dow

Mesle āhoo ke ramooxe vaxte oŝ di mir ŝekar

نَ مُ هُم بد اُم نِکُ شَز دُم دُوِستُم هَی بِ دُو

پَس چَتیدُم پِش پَش چَتیدُم هَی بگیرُ هَی بیار

 Na mo hom bad om neko ŝaz dom dovestom hay bedow

Pas ĉatidom peŝ ĉatidom ; hay begiro hay beyār

یَگ بُری تیمُ گزُ کُوراُ کُنار شَتِی خُ کشت

پاره ای بندُ هَمونُ کوهُ دشت ِ بی شمار

Yag bori timo gazo kowr o konār ŝa tey xo kaŝt

Pārayei bando hamoono kooho daŝte biŝomār

عاکبت  رَه وِل نِبو گُم اُم نِکُ مَز چَش نَکرد

ما برفتُم چون کلاغ و هِم چو کبک کوهسار

?ākebat rah vel nebo gom  om neko maz ĉaŝ nekard

Mā berafetm ĉon kalāγo hem ĉo kabke koohsār

رَس مَرس یَگ جستی مون کُ چادُرُش سخت اُم گُرُت

هردو با هم پیچِخستِم خیلی مون کُ جیرُجار

Ras maras yag  jasti monko ĉādoroŝ saxt omgorot

Har do bā ham piĉexestem ; xeyli monko jiro jār

 اُش گتم اَی مدعی مشناس ِ بی شرم و حیا

هِسّ ِ تا نیسّ ِ مُ وِل ناتِش تُ بُسِّش مستُ هار

Oŝgotem ay mod-da?i maŝnāse bi ŝarmo hayā

Hes-se tā nis-se mo vel nāteŝ to bos-seŝ masto hār

اُم گت از عشک تُ بی پروا بُدسّم چی مَگُ

تُ گلُ مُ بُلبُلُم تُ گنجشُ مُ مثل ِ مار

Omgot az e?ŝke to biparvā bodes-sem ĉi  mago

To golo mo bolbolom ; to ganjeŝo mo mesle mār

اُش گُت اَی هرزه ؛ بَ خون خُت ؛ مَکُ بازی بُرُ

ک ِ مُ هر لحظه اَریزُم خون چون تُ صد هزار

Oŝgot ay harza; ba xoone xot mako bāzi boro

Ke mo har lahza  arizom xoon ĉon to sad hezār

 

اِندُ کِش گت تِرسِخِستُم یَگ پِچی سُست آبُد ِم

چادُرُش زور اُش کُ چون گل اُش کشی از چنگ ِ خار

Endo keŝ got tersexestem ; yag peĉoy sost ābodem

Ĉādoroŝ zoor oŝko ĉon gol oŝkaŝi az ĉange xār

مُ کتیدُم هوشُ گوشی اُم نِدن داغُم وَ دل

تا کیامت بی کرارُم بی کرارُم بی کرار

Mo katidem hooŝo gooŝi om naden dāγom va del

Tā keyāmat bi karārom bi karārom bi karār

رستُدُم بل مَز خُ سُندُ آه وُی سردیم کشی

 جا دِنُ جَت نِدِن ُ فریاد اُم کُ زار اُ زار

Rostadem bal maz xo sondo āhovoy sardim kaŝi

Jā deno jat nadeno faryād om ko zār zār

هر کِ  بخت ُ طالع اُش نیست ِ چه صحرا و چه ده

هر ک ِ دلبر شُز چَپ ِ چه خونه چه پُشت ی دُوار

Har ke baxto tāle? Oŝ niste ĉe sahrā vo ĉe deh

Har ke delbar ŝoz ĉape ĉe xoona ĉe poŝte dôvār

تائب اُز مه طلعتان بستکی خیرُش نِدی

آه و فریاد و فغانُش هست ُ تا روز شُمار

TA?EB az mah tala?tāne Bastaki xiroŝ nedi

Āho faryādo faγāxoŝ haste tā rooze ŝomār

 

 

نظرات ارائه شده

نظرات

ارسال نظر
ارسال به دوستان
نام
پست الکترونیک
آدرس وبسایت یا وبلاگ
نظرشمــا    
. نظراتی كه حاوی توهین است، منتشر نمی شود*
کد امنیتی:   
ارسال نظر
9928

 
27 مهر 1398 , 19 صفر 1441 , 2019 October 18